dag 29: donderdag 09/08/07
Afscheid genomen van Merle en Jan en met La Poderosa de prairie ingetrokken. Zo'n 200 km ten zuiden van Fort Benton geraken we met een paar bikers aan de praat en blijkt het dat ze Merle en Jan kennen. Deze gasten hebben ons overtuigd een ommetje te maken via de Bear Tooth Pass en zo Yellowstone binnen te rijden. Vandaag zijn we tot aan de voet van de pas gereden en toen we ons tentje net opgesteld hadden, kwam er doodleuk een elandenvrouwtje met kalf voorbijgewandeld en zo'n 5 minuten later werden ze gevolgd door een hertje. Mooi, mooi.
dinsdag 14 augustus 2007
woensdag 8 augustus 2007
Fort Benton
dag 27: dinsdag 07/08/07
Gisteren hadden Weking en Merle al redelijk snel gedaan met het maken van de moto. Waarschijnlijk is hij terug in orde, maar we zullen het pas zeker weten als we er een paar kilometer meer op hebben staan. Daarna zijn we nog wat gaan rondkijkein Fort Benton, waar we nog een paar ruige bikers tegen het lijf gelopen hebben.
Vandaag hebben we weer een ontbijt met pannekoeken gekregen, waarna we een kijkje genomen hebben op de boerderij van Merle. Nu wordt ze uitgebaat door een van z'n dochters en haar man, die het volgens Merle niet opperbest doen. Een interessante rondleiding gekregen, waardoor we nu alles weten over het boerenleven in Fort Benton. 's Avonds hebben we ons in de zetel gezet en een filmke gekeken op de bigscreen-tv...
dag 28: woensdag 08/08/07
Synje, een gelukkige verjaardag en een dikke kus van nonkel Weking en tante Liesbeth...
Voor de verandering vandaag ontbijt met ommelet. Lekker, lekker... Daarna zijn we vertrokken op een kanotocht op de Missouririvier. Echt prachtig. Er was helemaal niemand, buiten ons 2 kano's, wat pelikanen, koeien enz...
Vanavond gaan we met ne pizza nog eens een filmke kijken en morgen zijn we dan ribbedebie.... op weg naar Yellowstone.
Tot schrijfs, e-mails of horens...
Groeten,
Liesbeth en Weking
Gisteren hadden Weking en Merle al redelijk snel gedaan met het maken van de moto. Waarschijnlijk is hij terug in orde, maar we zullen het pas zeker weten als we er een paar kilometer meer op hebben staan. Daarna zijn we nog wat gaan rondkijkein Fort Benton, waar we nog een paar ruige bikers tegen het lijf gelopen hebben.
Vandaag hebben we weer een ontbijt met pannekoeken gekregen, waarna we een kijkje genomen hebben op de boerderij van Merle. Nu wordt ze uitgebaat door een van z'n dochters en haar man, die het volgens Merle niet opperbest doen. Een interessante rondleiding gekregen, waardoor we nu alles weten over het boerenleven in Fort Benton. 's Avonds hebben we ons in de zetel gezet en een filmke gekeken op de bigscreen-tv...
dag 28: woensdag 08/08/07
Synje, een gelukkige verjaardag en een dikke kus van nonkel Weking en tante Liesbeth...
Voor de verandering vandaag ontbijt met ommelet. Lekker, lekker... Daarna zijn we vertrokken op een kanotocht op de Missouririvier. Echt prachtig. Er was helemaal niemand, buiten ons 2 kano's, wat pelikanen, koeien enz...
Vanavond gaan we met ne pizza nog eens een filmke kijken en morgen zijn we dan ribbedebie.... op weg naar Yellowstone.
Tot schrijfs, e-mails of horens...
Groeten,
Liesbeth en Weking
maandag 6 augustus 2007
Gezellige dagen en vooral avonden...
dag 24: zaterdag 04/08/07
Omdat het maandag Britisch Colombiadag is - een flauw excuus voor een extra vrije dag - is alles hier gesloten. Daarom hebben we besloten om direct de grens met de States over te steken en hulp te zoeken bij Merle en Jan, het koppel dat we op de ferry leren kennen hebben.
Vandaag zijn we dus de grens gepasseerd in Eureka, waar men ontdekt heeft dat een of andere snul in Alaska ons een verkeerd visum gegeven heeft, namelijk een visum voor 6 maanden in plaats van 3. Maar die douane-agent vertrouwde ons wel en heeft ons laten gaan, waardoor we nu in principe 6 maanden hier mogen rondhangen.
Daarna zijn we het Glacier Nat. Park ingedoken. Een prachtig park, wat minder bekend is dan Jasper, maar zeker even mooi. Hier hebben we trouwens beer nummer 7 nog gezien, wat blijkbaar steeds minder spectaculair wordt voor ons tweetjes.
's Avonds op de campground kwamen we nog ne motorijder tegen en dat bleek dan toch wel nen Belg te zijn zeker. Dus zoals het goeie Belgen betaamt, hebben we ons een paar pinten aangeschaft en waren we de laatsten die in ons bedje kropen. Het was ne gezellige avond en hopelijk gaan we elkaar ergens terug tegenkomen, dat zou dan ongeveer in de buurt van Yellowstone moeten zijn... We zullen zien.
dag 25: zondag 05/08/07
's Morgens afscheid genomen van Jurgen, onze Belgische vriend, en verder getrokken richting Merle en Jan. Onderweg veranderden de bergen stilletjesaan in heuvels en de bomen in graanvelden, waardoor we, al rijdende door een Indianenreservaat, een prachtig wijds zicht kregen. Hetgene wat daar opvalt, is de armoedige toestand waarin die mensen leven. Ze hebben veel van hun prachtige cultuur verloren...
In de late namiddag zijn we dan in Fort Benton aangekomen, waar we door Merle en Jan als koning en koningin onthaald werden. We hebben hier leuk al onze kleren kunnen wassen, een doucheke kunnen pakken, kunnen slapen in een zacht beddeke en een lekker warm maal tussen onze kiezen kunnen slaan. Ja, het was geen slecht idee om hier naartoe te komen. Na een glaasje wijn zijn we in ons beddeke gekropen voor onze welverdiende nachtrust...
dag 26: maandag 06/08/07
Het is nu 11 uur 's morgens en hebben net een gigantisch pannekoekenontbijt gekregen. Nu zijn de Weking en Merle in de garage bezig aan de moto. De Weking heeft de onderdelen, die we nodig hebben, gelukkig bij en Merle zou blijkbaar het nodige gereedschap hebben. We zullen vanavond zien of het gelukt is...
Omdat het maandag Britisch Colombiadag is - een flauw excuus voor een extra vrije dag - is alles hier gesloten. Daarom hebben we besloten om direct de grens met de States over te steken en hulp te zoeken bij Merle en Jan, het koppel dat we op de ferry leren kennen hebben.
Vandaag zijn we dus de grens gepasseerd in Eureka, waar men ontdekt heeft dat een of andere snul in Alaska ons een verkeerd visum gegeven heeft, namelijk een visum voor 6 maanden in plaats van 3. Maar die douane-agent vertrouwde ons wel en heeft ons laten gaan, waardoor we nu in principe 6 maanden hier mogen rondhangen.
Daarna zijn we het Glacier Nat. Park ingedoken. Een prachtig park, wat minder bekend is dan Jasper, maar zeker even mooi. Hier hebben we trouwens beer nummer 7 nog gezien, wat blijkbaar steeds minder spectaculair wordt voor ons tweetjes.
's Avonds op de campground kwamen we nog ne motorijder tegen en dat bleek dan toch wel nen Belg te zijn zeker. Dus zoals het goeie Belgen betaamt, hebben we ons een paar pinten aangeschaft en waren we de laatsten die in ons bedje kropen. Het was ne gezellige avond en hopelijk gaan we elkaar ergens terug tegenkomen, dat zou dan ongeveer in de buurt van Yellowstone moeten zijn... We zullen zien.
dag 25: zondag 05/08/07
's Morgens afscheid genomen van Jurgen, onze Belgische vriend, en verder getrokken richting Merle en Jan. Onderweg veranderden de bergen stilletjesaan in heuvels en de bomen in graanvelden, waardoor we, al rijdende door een Indianenreservaat, een prachtig wijds zicht kregen. Hetgene wat daar opvalt, is de armoedige toestand waarin die mensen leven. Ze hebben veel van hun prachtige cultuur verloren...
In de late namiddag zijn we dan in Fort Benton aangekomen, waar we door Merle en Jan als koning en koningin onthaald werden. We hebben hier leuk al onze kleren kunnen wassen, een doucheke kunnen pakken, kunnen slapen in een zacht beddeke en een lekker warm maal tussen onze kiezen kunnen slaan. Ja, het was geen slecht idee om hier naartoe te komen. Na een glaasje wijn zijn we in ons beddeke gekropen voor onze welverdiende nachtrust...
dag 26: maandag 06/08/07
Het is nu 11 uur 's morgens en hebben net een gigantisch pannekoekenontbijt gekregen. Nu zijn de Weking en Merle in de garage bezig aan de moto. De Weking heeft de onderdelen, die we nodig hebben, gelukkig bij en Merle zou blijkbaar het nodige gereedschap hebben. We zullen vanavond zien of het gelukt is...
Verjaagd door de beer
dag 22: donderdag 02/08/07
Vandaag was een dag vol spanning en sensatie... Eerst rustig vertrokken en toen het warmer en warmer werd, hebben we eindelijk onze inserts uitgeritst. Een zalig gevoel van vrijheid in dat motopak nu! Het zonneke brandde zalig op ons koppekes toen we iets voorbij Jasper een prachtige waterval gingen bekijken. Uit financiele overwegingen wilden we ons tentje daar opstellen. Toen we alles hadden opgesteld om ons overheerlijke avondmaal te bereiden, hoorde de Weking plotseling iets ritselen in de struiken en daar stond hij ineens... beer nummer 6, de Ronny... zo maar op 4 meter van ons. Hij had blijkbaar niet graag dat we daar waren, want hij maakte een paar grellige* geluiden en gebaren. Wij dus maar stilletjes achteruit gegaan en al onze spullen achtergelaten. Hij heeft daar zo een kwartier rond ons tafeltje en de moto gelopen en is dan maar afgedropen. Tja, veel praat hadden we niet meer, toen we onze spullen moesten op gaan ruimen.
We zijn dan uit veiligheidsoverwegingen toch maar op ne campground gaan staan, waar we nog nen hoop toffe mensen hebben leren kennen, waaronder nen Amerikaan, nen Iranees, ne Libanees, een paar Duitsers, ...
Ah ja, jullie denken misschien: "Beer nummer 6, dat klopt toch niet. Die Liesbeth kan niet meer tellen zeker.", maar niets iets minder waar (gelukkig), want we hebben onderweg nog nen beer gezien... beer nummer 5 dus.
Verder heeft La Poderosa, zoals we de moto gedoopt hebben, haar eerste probleempje prijsgegeven. Er is blijkbaar een rubberke kapot dat voor de afdichting zorgt tussen de schakelbak en de cardan. Nu loopt de olie dus vanuit de schakelbak naar de cardan met lekken tot gevolg. Klopt mijn uitleg zo een beetje, Jan?
* Voor niet Nieuwmoerenaren: grellig = griezelig
dag 23: vrijdag 03/08/07
Eerst ontbijt genomen met het Duitse koppel waarmee we onze kampplaats gedeeld hadden en dan vertrokken om een mooie tocht te maken door de Canadese Rockie Mountains. Mooie bergen en gigantische gletsjers, die ooit nog veel gigantischer bleken te zijn, gezien. Prachtige natuur, maar iets te veel toeristen.
La Poderosa begint stilaan nogal hard te lekken, maar we vullen haar af en toe bij en dan is ze weer tevreden. Daarstraks bij een motogarage gestopt, maar die konden ons niet helpen en hebben ons verwezen naar een andere garage, waar we morgen een kijkje zullen nemen... Op hoop van zege!
Vandaag was een dag vol spanning en sensatie... Eerst rustig vertrokken en toen het warmer en warmer werd, hebben we eindelijk onze inserts uitgeritst. Een zalig gevoel van vrijheid in dat motopak nu! Het zonneke brandde zalig op ons koppekes toen we iets voorbij Jasper een prachtige waterval gingen bekijken. Uit financiele overwegingen wilden we ons tentje daar opstellen. Toen we alles hadden opgesteld om ons overheerlijke avondmaal te bereiden, hoorde de Weking plotseling iets ritselen in de struiken en daar stond hij ineens... beer nummer 6, de Ronny... zo maar op 4 meter van ons. Hij had blijkbaar niet graag dat we daar waren, want hij maakte een paar grellige* geluiden en gebaren. Wij dus maar stilletjes achteruit gegaan en al onze spullen achtergelaten. Hij heeft daar zo een kwartier rond ons tafeltje en de moto gelopen en is dan maar afgedropen. Tja, veel praat hadden we niet meer, toen we onze spullen moesten op gaan ruimen.
We zijn dan uit veiligheidsoverwegingen toch maar op ne campground gaan staan, waar we nog nen hoop toffe mensen hebben leren kennen, waaronder nen Amerikaan, nen Iranees, ne Libanees, een paar Duitsers, ...
Ah ja, jullie denken misschien: "Beer nummer 6, dat klopt toch niet. Die Liesbeth kan niet meer tellen zeker.", maar niets iets minder waar (gelukkig), want we hebben onderweg nog nen beer gezien... beer nummer 5 dus.
Verder heeft La Poderosa, zoals we de moto gedoopt hebben, haar eerste probleempje prijsgegeven. Er is blijkbaar een rubberke kapot dat voor de afdichting zorgt tussen de schakelbak en de cardan. Nu loopt de olie dus vanuit de schakelbak naar de cardan met lekken tot gevolg. Klopt mijn uitleg zo een beetje, Jan?
* Voor niet Nieuwmoerenaren: grellig = griezelig
dag 23: vrijdag 03/08/07
Eerst ontbijt genomen met het Duitse koppel waarmee we onze kampplaats gedeeld hadden en dan vertrokken om een mooie tocht te maken door de Canadese Rockie Mountains. Mooie bergen en gigantische gletsjers, die ooit nog veel gigantischer bleken te zijn, gezien. Prachtige natuur, maar iets te veel toeristen.
La Poderosa begint stilaan nogal hard te lekken, maar we vullen haar af en toe bij en dan is ze weer tevreden. Daarstraks bij een motogarage gestopt, maar die konden ons niet helpen en hebben ons verwezen naar een andere garage, waar we morgen een kijkje zullen nemen... Op hoop van zege!
donderdag 2 augustus 2007
Na regen komt zonneschijn
dag 20: dinsdag 31/07/07
Nog altijd regen. In de regen vertrokken en goed doorgereden tot we - raar maar waar - ineens de zon voelden. Zalig zonneke... 't lijkt al zo lang geleden dat we dat nog eens gevoeld hadden.
Vandaag hebben we een redelijk eentonig stuk van de Alaska Highway afgelegd. We hebben wel nog een vrouweneland een bad zien pakken in een meerke...
's Avonds ons tentje opgesteld op een camping, die werd uitgebaat door - naar mijn gevoel - nogal gelovige mensen.
dag 21: woensdag 01/08/07
Daar is ie dan... de eerste volledig droge motodag! Een prachtige dag met prachtige wegen, leuke bochten, een mooie natuur... Wat kan het leven toch schoon zijn! Peace valley: zo noemde de vallei waar we doorgereden zijn en ze had haar naam niet gestolen.
Onderweg nog een paar knotsgekke en vooral overenthousiaste Canadezen tegengekomen op ne nieuwe GS en ne F650GS... Tja, zot zijn doet geen zeer, zeggen ze! Ik heb er toch nog nooit iets van gevoeld... Gij wel Ils?
Nog altijd regen. In de regen vertrokken en goed doorgereden tot we - raar maar waar - ineens de zon voelden. Zalig zonneke... 't lijkt al zo lang geleden dat we dat nog eens gevoeld hadden.
Vandaag hebben we een redelijk eentonig stuk van de Alaska Highway afgelegd. We hebben wel nog een vrouweneland een bad zien pakken in een meerke...
's Avonds ons tentje opgesteld op een camping, die werd uitgebaat door - naar mijn gevoel - nogal gelovige mensen.
dag 21: woensdag 01/08/07
Daar is ie dan... de eerste volledig droge motodag! Een prachtige dag met prachtige wegen, leuke bochten, een mooie natuur... Wat kan het leven toch schoon zijn! Peace valley: zo noemde de vallei waar we doorgereden zijn en ze had haar naam niet gestolen.
Onderweg nog een paar knotsgekke en vooral overenthousiaste Canadezen tegengekomen op ne nieuwe GS en ne F650GS... Tja, zot zijn doet geen zeer, zeggen ze! Ik heb er toch nog nooit iets van gevoeld... Gij wel Ils?
dinsdag 31 juli 2007
Regen, regen, regen.... en veel mooie beestjes
dag 18: zondag 29/07/07
's Morgens opgestaan met het getokkel van de regen op ons tentje. Maar efkens blijven liggen tot het getokkel voorbij was, ons tentje opgeruimd en weer doorgereden. Vandaag een hele lange rit gemaakt tot ongeveer Upper Liard. We hebben heel wat gezien daar. Drie marmotten, een paar arendenvrouwtjes en beer nummer vier. Een mooie zwarte. En jullie wilden een foto van een beer zien? Awel ge krijgt een heel fotoreportage... Daarna hebben we ook nog een uil gezien, dus heb ik heel de avond met 'Hallo meneer de uil' en 'Bolke de beer' in mijne kop gezeten...
's Avonds een tof Duits koppel leren kennen op de camping. Samen een pintje gedronken en een kampvuurke aangestoken om de muggen op afstand te houden.
dag 19: maandag 30/07/07
Dag vrienden van de poezie,
Het wordt tijd om stilaan een gedicht te brengen. Jaja, het getokkel van de Canadese regen op mijn helm heeft blijkbaar de dichter in mij wakker geschud, dus trakteer ik jullie allemaal op mijn prachtige dichtkunsten.
's Morgens opgestaan met het getokkel van de regen op ons tentje. Maar efkens blijven liggen tot het getokkel voorbij was, ons tentje opgeruimd en weer doorgereden. Vandaag een hele lange rit gemaakt tot ongeveer Upper Liard. We hebben heel wat gezien daar. Drie marmotten, een paar arendenvrouwtjes en beer nummer vier. Een mooie zwarte. En jullie wilden een foto van een beer zien? Awel ge krijgt een heel fotoreportage... Daarna hebben we ook nog een uil gezien, dus heb ik heel de avond met 'Hallo meneer de uil' en 'Bolke de beer' in mijne kop gezeten...
's Avonds een tof Duits koppel leren kennen op de camping. Samen een pintje gedronken en een kampvuurke aangestoken om de muggen op afstand te houden.
dag 19: maandag 30/07/07
Dag vrienden van de poezie,
Het wordt tijd om stilaan een gedicht te brengen. Jaja, het getokkel van de Canadese regen op mijn helm heeft blijkbaar de dichter in mij wakker geschud, dus trakteer ik jullie allemaal op mijn prachtige dichtkunsten.
Canada
Ca-nat-a
Alles-nat-a
Nikske-droog-a
Eikeba
Jaja, dankuwel, vrienden... Ik weet het. Het is een knap en vooral diepgaand gedicht...
Dag vrienden...
Buiten heel veel regendruppels op ons scherm hebben we ook nog knappe dingen gezien. Zoals een kudde buffels met babybuffels en al, dan nog een koppel buffels met 2 kalfkes en nog 2 buffels, die alleen op pad waren.
Verder hebben we nog een marmotteke gezien en nog een paar herten, wat elandenkalfkes en een dode eland...
Ca-nat-a
Alles-nat-a
Nikske-droog-a
Eikeba
Jaja, dankuwel, vrienden... Ik weet het. Het is een knap en vooral diepgaand gedicht...
Dag vrienden...
Buiten heel veel regendruppels op ons scherm hebben we ook nog knappe dingen gezien. Zoals een kudde buffels met babybuffels en al, dan nog een koppel buffels met 2 kalfkes en nog 2 buffels, die alleen op pad waren.
Verder hebben we nog een marmotteke gezien en nog een paar herten, wat elandenkalfkes en een dode eland...
zondag 29 juli 2007
De queeste
dag 17: zaterdag 28/07/07
Vanmorgen Weking gekroond tot ridder de Vergeetachtige en mezelf tot ridderin, ridderes of ridderina de Zoekerige... Na deze ceremonie op onze stalen ros gekropen en onze tocht door bergen, rivieren en ravijnen aangevangen. Op deze queeste hadden we af te rekenen met wilde dieren zoals vossen, bevers, weer een beer en eekhoorntjes, maar vooral met onze kodak. Met onze arendblik hebben we alles afgespeurd, maar spijtig genoeg... niks gevonden. De ring is weg. Smiegel (of hoe schrijf je dat) zal ermee gaan lopen zijn zeker.
Spijtig, heel spijtig. Maar een ring is en blijft een voorwerp. Voor ons was het wel een speciaal voorwerp geworden. Een voorwerp met een betekenis. Het was het symbool geworden van onze liefde. Maar zou het niet erger zijn dat we de liefde zelf verloren waren?
We kopen er wel een nieuwe en zorgen ervoor dat deze dezelfde betekenis krijgt...
Vanmorgen Weking gekroond tot ridder de Vergeetachtige en mezelf tot ridderin, ridderes of ridderina de Zoekerige... Na deze ceremonie op onze stalen ros gekropen en onze tocht door bergen, rivieren en ravijnen aangevangen. Op deze queeste hadden we af te rekenen met wilde dieren zoals vossen, bevers, weer een beer en eekhoorntjes, maar vooral met onze kodak. Met onze arendblik hebben we alles afgespeurd, maar spijtig genoeg... niks gevonden. De ring is weg. Smiegel (of hoe schrijf je dat) zal ermee gaan lopen zijn zeker.
Spijtig, heel spijtig. Maar een ring is en blijft een voorwerp. Voor ons was het wel een speciaal voorwerp geworden. Een voorwerp met een betekenis. Het was het symbool geworden van onze liefde. Maar zou het niet erger zijn dat we de liefde zelf verloren waren?
We kopen er wel een nieuwe en zorgen ervoor dat deze dezelfde betekenis krijgt...
Abonneren op:
Posts (Atom)