dag 15: donderdag 26/07/07
Gisterenavond naar't optreden geweest... 't was goed, 't was goed...
Dan snel naar de ferry, waar we snel in onzen tram gekropen zijn. 's Morgens wekt de kapitein ons met de volgende woorden: "Goodmorning everybody, we are now 30 minutes away from our Skagway destination..." Normaal ben ik dan altijd heel blij, maar nu niet. Ik lag nog zo lekker te slapen. Maar ja, toch maar opgestaan en toen zei de kapitein ineens dat er walvissen in de haven gesignaleerd waren. En jaja, daar zwommen ze. 2 humpbackwales lieten hun vinnekes en hun staartjes graag aan ons zien. Zo op't gemakske zwommen ze voorbij... Wie had dat gedacht: onze laatste ferryminuten en nog 2 walvissen zien.
Aangekomen in de haven zijn we weer snel op de moto gestapt en doorgereden tot Pelly Crossing. En... onderweg al nen beer gezien en weer aan't knoeien met die kodak, dus weer geen foto...
dag 16: vrijdag 27/07/07
Vandaag van Pelly Crossing tot Chicken gereden over the top of the world highway. Heel mooi daar. Je kan er inderdaad precies over de hele wereld kijken.
In Chicken zaten we in een pubke, waar we ineens zagen dat de Weking zijn trouwring verloren had. Wij dus snel naar de tent en alles ondersteboven gezocht, maar niks gevonden... Morgen dan maar een eind terugrijden op zoek naar de ring...
zondag 29 juli 2007
woensdag 25 juli 2007
Ferry-Tales
Dag 12 en 13: 23-24/07/07
De Ferry van Prince Rupert tot Juneau... 35 uur ferryplezier!
Maar eerst ne gelukkige verjaardag wensen aan Sonnhild. We hebben proberen te bellen, maar dat is niet gelukt dus zullen we onze gelukwensen maar digitaal versturen.
Op de ferry in de verte veel water omhoog zien spuiten van de voorbijzwemmende walvissen, maar dichterbij komen wilden ze niet. De dolfijntjes daarentegen wilden hun hun rugvinneke graag aan ons laten zien.
We hebben weer veel volk leren kennen en zijn weer een paar e-mailadressen rijker. Volk van Oekraine, van Israel, van Oostenrijk, van de States en een rockgroepke van Sitka in Alaska. Iedereen stelde daar op z'n gemakske z'n tentje op op het dek van de ferry. Aan gezelligheid was er dus zeker geen gebrek...
Er was ook nog nen ouwe versleten rocker die zei dat hij David Gilmore was. We hebben er een foto van getrokken zodat we het kunnen natrekken op het net, maar ik denk dat het maar zattemanspraat was.
Dag 14: woensdag 25/07/07
Koen: happy birthday to you... (klinkt beter als ik het schrijf, dan als ik het zing he)
Vanmorgen heel vroeg hier in Juneau aangekomen. Al even gaan kijken aan de gletsjer. Mooi, mooi... Ge voelt de kou daar gewoon afkomen als je ervoor staat.
vanavond gaan we hier naar een optreden kijken van da rockgroepke kijken dat we hebben leren kennen. We zijn ze daarnet nog tegen het lijf gelopen en hebben alvast ne cd en ne sticker gekregen. Die sticker plakt nu al op ons motokoffers ergens in de buurt van die van I love Nieuwmoer (nog eens bedankt he Ils). Om 1 uur deze nacht pakken we nog ne ferry richting Skagway en dan zit het erop met de ferry's. Dan kunnen we ons motobanden gaan verslijten.
Veel ferrygroeten,
Liesbeth en Weking
Voor de mensen die interesse hebben in da rockgroepke, hier is de website:
http://www.homeskilletrecords.com/
De Ferry van Prince Rupert tot Juneau... 35 uur ferryplezier!
Maar eerst ne gelukkige verjaardag wensen aan Sonnhild. We hebben proberen te bellen, maar dat is niet gelukt dus zullen we onze gelukwensen maar digitaal versturen.
Op de ferry in de verte veel water omhoog zien spuiten van de voorbijzwemmende walvissen, maar dichterbij komen wilden ze niet. De dolfijntjes daarentegen wilden hun hun rugvinneke graag aan ons laten zien.
We hebben weer veel volk leren kennen en zijn weer een paar e-mailadressen rijker. Volk van Oekraine, van Israel, van Oostenrijk, van de States en een rockgroepke van Sitka in Alaska. Iedereen stelde daar op z'n gemakske z'n tentje op op het dek van de ferry. Aan gezelligheid was er dus zeker geen gebrek...
Er was ook nog nen ouwe versleten rocker die zei dat hij David Gilmore was. We hebben er een foto van getrokken zodat we het kunnen natrekken op het net, maar ik denk dat het maar zattemanspraat was.
Dag 14: woensdag 25/07/07
Koen: happy birthday to you... (klinkt beter als ik het schrijf, dan als ik het zing he)
Vanmorgen heel vroeg hier in Juneau aangekomen. Al even gaan kijken aan de gletsjer. Mooi, mooi... Ge voelt de kou daar gewoon afkomen als je ervoor staat.
vanavond gaan we hier naar een optreden kijken van da rockgroepke kijken dat we hebben leren kennen. We zijn ze daarnet nog tegen het lijf gelopen en hebben alvast ne cd en ne sticker gekregen. Die sticker plakt nu al op ons motokoffers ergens in de buurt van die van I love Nieuwmoer (nog eens bedankt he Ils). Om 1 uur deze nacht pakken we nog ne ferry richting Skagway en dan zit het erop met de ferry's. Dan kunnen we ons motobanden gaan verslijten.
Veel ferrygroeten,
Liesbeth en Weking
Voor de mensen die interesse hebben in da rockgroepke, hier is de website:
http://www.homeskilletrecords.com/
zondag 22 juli 2007
Ferry van Port Hardy tot Prince Rupert
Dag 10: zaterdag 21/07/07
Vandaag was het ferrydag... 15 uur ferryplezier a volente... (ik vind die afkappingstekentjes ni op da toetsenbord)
Vanmorgen om 4 uur opgestaan. We stonden op de standby-lijst omdat we niet gereserveerd hadden, dus moesten we er zeker op tijd zijn.
Uiteindelijk hebben we nog lekker in de regen kunnen wachten tot we er als bijna laatste op mochten. Al wachtende hebben we wel een tof Amerikaans koppel leren kennen en een meisje uit Prince Rupert. Zij waren ook allemaal met de motor op reis en dan geraakt ge toch altijd direct aan de praat he. Op de ferry hebben we ook nog heel de tijd samen opgetrokken, zodat de 15 uren sneller gepasseerd waren dan verwacht.
Die Amerikanen wonen ergens tussen de Rockies en Yellowstone Nat. Park, dus op onze route. We hebben hun adres gekregen en gaan zeker ons best doen om ze te bezoeken. Hij was 63 en zij 61 en ze reden nog op hun gemakske met de moto op verlof... ruig he.
Verder was de rit echt prachtig... langs bossen waar nog nooit iemand geweest is. Ik wist niet dat er zo'n afstanden waren dat er gewoon echt niemand woont. Fantastisch...
's Avonds om half 11 aangekomen en een schoon kampeerplekske gevonden aan een meer, waar een paar gasten van dat stadje hier een kampvuurke gemaakt hadden. Daar eerst nog wat bijgezeten en dan maar gaan slapen...
Dag 11: zondag 22/07/07
Prince Rupert op zondag. Dat is wat we vandaag aan het bestuderen zijn. We hebben hier een hosteltje gepakt, waar we gelukkig gratis internet hebben. Morgen moeten we weer vroeg opstaan - zo rond 4 uur - want we moeten weer op de ferry. Nu eerst naar Juneau, een kort ritje van 35 uur... en dan de dag daarop. Dat zal dan zowat op onze Koen zijne verjaardag zijn, vertrekken we om 1 uur 's nachts naar Skagway, maar dat is gelukkig echt een korte rit.
Het is nu blijkbaar even gestopt met regenen, dus zullen we zo eens wat gaan rondhangen.
Hier aan de kustlijn regent het blijkbaar het hele jaar door non stop, dan valt het in ons Belgenlandje nog redelijk mee... Maar ze hebben ons gezegd, dat vanaf je 30 km landinwaarts rijdt, de regen stopt en het zonneke tevoorschijn komt. Hopen dus...
Groeten,
Weking en Liesbeth
Vandaag was het ferrydag... 15 uur ferryplezier a volente... (ik vind die afkappingstekentjes ni op da toetsenbord)
Vanmorgen om 4 uur opgestaan. We stonden op de standby-lijst omdat we niet gereserveerd hadden, dus moesten we er zeker op tijd zijn.
Uiteindelijk hebben we nog lekker in de regen kunnen wachten tot we er als bijna laatste op mochten. Al wachtende hebben we wel een tof Amerikaans koppel leren kennen en een meisje uit Prince Rupert. Zij waren ook allemaal met de motor op reis en dan geraakt ge toch altijd direct aan de praat he. Op de ferry hebben we ook nog heel de tijd samen opgetrokken, zodat de 15 uren sneller gepasseerd waren dan verwacht.
Die Amerikanen wonen ergens tussen de Rockies en Yellowstone Nat. Park, dus op onze route. We hebben hun adres gekregen en gaan zeker ons best doen om ze te bezoeken. Hij was 63 en zij 61 en ze reden nog op hun gemakske met de moto op verlof... ruig he.
Verder was de rit echt prachtig... langs bossen waar nog nooit iemand geweest is. Ik wist niet dat er zo'n afstanden waren dat er gewoon echt niemand woont. Fantastisch...
's Avonds om half 11 aangekomen en een schoon kampeerplekske gevonden aan een meer, waar een paar gasten van dat stadje hier een kampvuurke gemaakt hadden. Daar eerst nog wat bijgezeten en dan maar gaan slapen...
Dag 11: zondag 22/07/07
Prince Rupert op zondag. Dat is wat we vandaag aan het bestuderen zijn. We hebben hier een hosteltje gepakt, waar we gelukkig gratis internet hebben. Morgen moeten we weer vroeg opstaan - zo rond 4 uur - want we moeten weer op de ferry. Nu eerst naar Juneau, een kort ritje van 35 uur... en dan de dag daarop. Dat zal dan zowat op onze Koen zijne verjaardag zijn, vertrekken we om 1 uur 's nachts naar Skagway, maar dat is gelukkig echt een korte rit.
Het is nu blijkbaar even gestopt met regenen, dus zullen we zo eens wat gaan rondhangen.
Hier aan de kustlijn regent het blijkbaar het hele jaar door non stop, dan valt het in ons Belgenlandje nog redelijk mee... Maar ze hebben ons gezegd, dat vanaf je 30 km landinwaarts rijdt, de regen stopt en het zonneke tevoorschijn komt. Hopen dus...
Groeten,
Weking en Liesbeth
God slaagt erneffe...
Dag 9: vrijdag 20/07/07
Hoog hierboven, zat bovenop een klein wolkske ne lieve oude meneer naar beneden te kijken. Ge zult hem wel kennen, 't is den diee waar ze al die hoge torens voor gebouwd hebben. Vandaag keek Hij dus weer naar beneden, maar ja, de mens zijn ogen gaan wat achteruit... Hij kan er ook niet aan doen. Hij zag ons daar rijden en dacht: "Zonde, die twee daar op de motor met hun vuil pak. Ik zal er eens gauw voor zorgen dat dat terug proper wordt." En Hij gaf dus de opdracht aan de Engeltjes om de hemelsluizen op te zetten en het water naar beneden te laten lopen...
Maar God toch, ons kleren waren nog proper. We hebben ze nog maar net aangetrokken en zelfs als ze vuil geweest waren, had een half uurke regen ook wel volstaan om ze proper te krijgen.
Gelieve hier volgende keer rekening mee te houden... Dank U.
We zijn vandaag dus door weer en wind en vooral veel regen toch van Nanaimo tot Port Hardy gereden, waar we morgen de ferry zullen nemen tot Prince Rupert.
Regenachtige en doorweekte groeten,
Liesbeth en Weking
Hoog hierboven, zat bovenop een klein wolkske ne lieve oude meneer naar beneden te kijken. Ge zult hem wel kennen, 't is den diee waar ze al die hoge torens voor gebouwd hebben. Vandaag keek Hij dus weer naar beneden, maar ja, de mens zijn ogen gaan wat achteruit... Hij kan er ook niet aan doen. Hij zag ons daar rijden en dacht: "Zonde, die twee daar op de motor met hun vuil pak. Ik zal er eens gauw voor zorgen dat dat terug proper wordt." En Hij gaf dus de opdracht aan de Engeltjes om de hemelsluizen op te zetten en het water naar beneden te laten lopen...
Maar God toch, ons kleren waren nog proper. We hebben ze nog maar net aangetrokken en zelfs als ze vuil geweest waren, had een half uurke regen ook wel volstaan om ze proper te krijgen.
Gelieve hier volgende keer rekening mee te houden... Dank U.
We zijn vandaag dus door weer en wind en vooral veel regen toch van Nanaimo tot Port Hardy gereden, waar we morgen de ferry zullen nemen tot Prince Rupert.
Regenachtige en doorweekte groeten,
Liesbeth en Weking
vrijdag 20 juli 2007
Vloeken en juichen
Dag 7: woensdag 18/07/07
Nen dag van veel regen en veel vloeken, heel veel vloeken. Zowat alle woorden met nen ietwat schunnige bijklank zijn de revue gepasseerd, denk ik.
De reden: volgens ons zijn Canadezen allemaal een stelletje omhooggevallen stuk pretentie, die allemaal even belangrijk willen lijken en daarom een enorm lange uitleg geven zonder ook maar een beetje te articuleren, omdat dat woord blijkbaar niet in hun woordenboek staat.
Alle, zo gek is het ook niet maarwe hebben vandaag zo'n 200km afgelegd in Vancouver... zonder veel resultaat.
We hebben nu tenminste de papieren van Ecu Line zelf gekregen, die je nodig hebt om aan de douane te bewijzen dat je vracht aangekomen is. Die hebben we pas om 4 uur deze namiddag gekregen, omdat de container dan pas aangekomen was.
Nu moeten we morgen dus naar de douane en dan naar de hangar waar de moto staat om eindelijk echt te vertrekken. Tenminste... als de douane nie te moeilijk doet, want dan kunnen ze nog eens heel de moto ondersteboven halen ter controle...
Dag 8: donderdag 19/07/07
Joepie de poepie, holderiho, jochei, en nog van die dinges...
WE HEBBEN DE MOTO!!!! En wij zijn blij, blij, blij...
Vanmorgen om 8 uur naar de douane gebeld om een afspraak te maken, maar daar zeiden ze dat we eerst nog een milieukeuring moesten laten doen en dat dat waarschijnlijk niet vandaag zou kunnen. Wij in ons eigen weer aan't vloeken natuurlijk, maar vriendelijk en netjes alle papieren ingevuld en doorgefaxt naar de betreffende instantie. Gelukkig belde ik om te vragen of mijn fax goed ontvangen was, want nu bleek dat die keurig al in Montreal gebeurd was. Dan heeft de moto daar toch niet voor niks een week stilgestaan. Ik dus meteen terug naar de douane gebeld voor een nieuwe afspraak. We konden redelijk snel komen en die douaneformaliteiten, waar men ons bij Ecu Line zo bang voor gemaakt had, duurden hooguit een kwartier en hop... wij konden naar de hangar waar de moto op ons stond te wachten. Ne vriendelijke cowboy/truckchauffeur heeft meegeholpen om hem uit te laden en zo konden wij om 16.00 u eindelijk echt vertrekken. We hebben dan meteen de ferry gepakt naar Vancouver Island, waar we nu op een camping zitten. En ik moet zeggen... zo ne keer douchen na 8 dagen van rivier-"douchekes" pakken, doet toch deugd...
Dus, let's hit the road
Nen dag van veel regen en veel vloeken, heel veel vloeken. Zowat alle woorden met nen ietwat schunnige bijklank zijn de revue gepasseerd, denk ik.
De reden: volgens ons zijn Canadezen allemaal een stelletje omhooggevallen stuk pretentie, die allemaal even belangrijk willen lijken en daarom een enorm lange uitleg geven zonder ook maar een beetje te articuleren, omdat dat woord blijkbaar niet in hun woordenboek staat.
Alle, zo gek is het ook niet maarwe hebben vandaag zo'n 200km afgelegd in Vancouver... zonder veel resultaat.
We hebben nu tenminste de papieren van Ecu Line zelf gekregen, die je nodig hebt om aan de douane te bewijzen dat je vracht aangekomen is. Die hebben we pas om 4 uur deze namiddag gekregen, omdat de container dan pas aangekomen was.
Nu moeten we morgen dus naar de douane en dan naar de hangar waar de moto staat om eindelijk echt te vertrekken. Tenminste... als de douane nie te moeilijk doet, want dan kunnen ze nog eens heel de moto ondersteboven halen ter controle...
Dag 8: donderdag 19/07/07
Joepie de poepie, holderiho, jochei, en nog van die dinges...
WE HEBBEN DE MOTO!!!! En wij zijn blij, blij, blij...
Vanmorgen om 8 uur naar de douane gebeld om een afspraak te maken, maar daar zeiden ze dat we eerst nog een milieukeuring moesten laten doen en dat dat waarschijnlijk niet vandaag zou kunnen. Wij in ons eigen weer aan't vloeken natuurlijk, maar vriendelijk en netjes alle papieren ingevuld en doorgefaxt naar de betreffende instantie. Gelukkig belde ik om te vragen of mijn fax goed ontvangen was, want nu bleek dat die keurig al in Montreal gebeurd was. Dan heeft de moto daar toch niet voor niks een week stilgestaan. Ik dus meteen terug naar de douane gebeld voor een nieuwe afspraak. We konden redelijk snel komen en die douaneformaliteiten, waar men ons bij Ecu Line zo bang voor gemaakt had, duurden hooguit een kwartier en hop... wij konden naar de hangar waar de moto op ons stond te wachten. Ne vriendelijke cowboy/truckchauffeur heeft meegeholpen om hem uit te laden en zo konden wij om 16.00 u eindelijk echt vertrekken. We hebben dan meteen de ferry gepakt naar Vancouver Island, waar we nu op een camping zitten. En ik moet zeggen... zo ne keer douchen na 8 dagen van rivier-"douchekes" pakken, doet toch deugd...
Dus, let's hit the road
dinsdag 17 juli 2007
Hells gate (klinkt evil he)
Dag 5: maandag 16/07/07
Vandaag was een dag van veel relaxen. Een dag van rondhangen, liggen en niks doen. 's Middags ne lange siesta gehouden aan een meerke, waar de Weking nog ingedoken is. Ikke niet, want ik had geen goesting om nat te worden. Het was heel warm, dus we hebben ons maar een plaatske in de schaduw gezocht, waar - buiten een paar kleine rothondjes (formaat Julleke van tante Mai) - niks ons kon storen.
' s Avonds een mooie slaapplaats gevonden aan een riviertje.
Dag 6: dinsdag 17/07/07
We zijn stilletjes aan Vancouver terug aan het naderen in de hoop dat we morgen onze motor kunnen ophalen.
Onderweg iets tegengekomen dat Hells Gate noemde. Het leek me wel iets voor dr. Evil, maar Austin Powers was niet in de buurt om het te bestrijden.
Nee, het was een smalle doorgang van de rivier door een kloof. Het water woelde daar enorm en ik had eerlijk gezegd niet veel goesting om daar in te zwemmen en - buiten een paar boomstammen - niemand precies.
Nu zit ik hier in zo'n ietsiepitsie dorpke in de plaatselijke bib te internetten, want we hebben ontdekt dat dat hier gratis is. Het gaat wel wat traag, maar het lukt wel...
Tot e-mails of zo,
Liesbeth en Weking
Vandaag was een dag van veel relaxen. Een dag van rondhangen, liggen en niks doen. 's Middags ne lange siesta gehouden aan een meerke, waar de Weking nog ingedoken is. Ikke niet, want ik had geen goesting om nat te worden. Het was heel warm, dus we hebben ons maar een plaatske in de schaduw gezocht, waar - buiten een paar kleine rothondjes (formaat Julleke van tante Mai) - niks ons kon storen.
' s Avonds een mooie slaapplaats gevonden aan een riviertje.
Dag 6: dinsdag 17/07/07
We zijn stilletjes aan Vancouver terug aan het naderen in de hoop dat we morgen onze motor kunnen ophalen.
Onderweg iets tegengekomen dat Hells Gate noemde. Het leek me wel iets voor dr. Evil, maar Austin Powers was niet in de buurt om het te bestrijden.
Nee, het was een smalle doorgang van de rivier door een kloof. Het water woelde daar enorm en ik had eerlijk gezegd niet veel goesting om daar in te zwemmen en - buiten een paar boomstammen - niemand precies.
Nu zit ik hier in zo'n ietsiepitsie dorpke in de plaatselijke bib te internetten, want we hebben ontdekt dat dat hier gratis is. Het gaat wel wat traag, maar het lukt wel...
Tot e-mails of zo,
Liesbeth en Weking
De beer en dergelijke...
Dag 3: zaterdag 14/07/07
Een wondermooie tocht gemaakt door het prachtige berglandschap langs de ontelbare meren en rivieren. we zijn een paar keer fout gereden door de geweldige Canadese wegaanduiding. Volgens mij denken ze hier nogal vaak: Less is more. Uiteindelijk was het niet zo erg dat we foutreden omdat we toch geen bestemming hadden en anders hadden we nooit gezien wat we nu gezien hebben: een BEER...
Jaja, een echte wilde bruine beer. We waren namelijk aan het rijden in the middle of nowhere, ik was al zachtjes ingedommeld, toen ik plots gewekt werd door de Weking z'n stem. "Nen beer, nen beer", riep hij. En inderdaad, ik zag het grote, bruine schepsel nog net van de weg en van de den berg aflopen. De Weking natuurlijk volop in de remmen, maar dan... Wie durft er uitstappen als er vlakbij nen beer zit rond te wandelen?
Na even twijfelen hebben we het toch gedaan en we zagen hem daar nog mooi tussen de bomen zitten, maar natuurlijk - zoals altijd - gaan die beestjes rap lopen als ze zien dat je er een foto van wilt nemen.
Verder hebben we door al dit foutrijden nog een paar mooie watervallen en in totaal nog 2 koeien, 1 paard en 3 herten op de weg gezien. En in de lucht zaten nog 2 arenden.
we zijn ook niet alleen fout gereden, maar op een bepaald moment konden we niet meer verder omdat we - volgens de eigenares van een ranch, waarvan we nog steeds niet begrijpen wat die daar deed - dan door het water moesten rijden, langs een beverdam en dit durfden we toch niet aan met onze jeep. Misschien nog iets voor de Josmobiel?
Uiteindelijk zijn we tot Cache Creek gereden waar we vanachter in de jeep zijn gekropen voor de nacht...
Dag 4: zondag 15/07/07
Vandaag een lange rit gedaan van Cache Creek tot Kelowna. Onderweg weer enorm veel meren gepasseerd...
Toen we ons realiseerden dat het zondag was, hoopten we dat we ergens een Rodeo zouden tegenkomen en onze gebeden werden verhoord, want er was er ene bezig. Spijtig dat hij al een tijdje bezig was, want het meest spectaculaire, namelijk het bull riding, was al gedaan. Het voordeel was dat we voor niks binnenmochten en we hebben de sfeer toch al eens kunnen opsnuiven.
's Avonds in Kelowna nog eens in het meer gedoken, een hapke gegeten en weer ons beddeke in.
Een wondermooie tocht gemaakt door het prachtige berglandschap langs de ontelbare meren en rivieren. we zijn een paar keer fout gereden door de geweldige Canadese wegaanduiding. Volgens mij denken ze hier nogal vaak: Less is more. Uiteindelijk was het niet zo erg dat we foutreden omdat we toch geen bestemming hadden en anders hadden we nooit gezien wat we nu gezien hebben: een BEER...
Jaja, een echte wilde bruine beer. We waren namelijk aan het rijden in the middle of nowhere, ik was al zachtjes ingedommeld, toen ik plots gewekt werd door de Weking z'n stem. "Nen beer, nen beer", riep hij. En inderdaad, ik zag het grote, bruine schepsel nog net van de weg en van de den berg aflopen. De Weking natuurlijk volop in de remmen, maar dan... Wie durft er uitstappen als er vlakbij nen beer zit rond te wandelen?
Na even twijfelen hebben we het toch gedaan en we zagen hem daar nog mooi tussen de bomen zitten, maar natuurlijk - zoals altijd - gaan die beestjes rap lopen als ze zien dat je er een foto van wilt nemen.
Verder hebben we door al dit foutrijden nog een paar mooie watervallen en in totaal nog 2 koeien, 1 paard en 3 herten op de weg gezien. En in de lucht zaten nog 2 arenden.
we zijn ook niet alleen fout gereden, maar op een bepaald moment konden we niet meer verder omdat we - volgens de eigenares van een ranch, waarvan we nog steeds niet begrijpen wat die daar deed - dan door het water moesten rijden, langs een beverdam en dit durfden we toch niet aan met onze jeep. Misschien nog iets voor de Josmobiel?
Uiteindelijk zijn we tot Cache Creek gereden waar we vanachter in de jeep zijn gekropen voor de nacht...
Dag 4: zondag 15/07/07
Vandaag een lange rit gedaan van Cache Creek tot Kelowna. Onderweg weer enorm veel meren gepasseerd...
Toen we ons realiseerden dat het zondag was, hoopten we dat we ergens een Rodeo zouden tegenkomen en onze gebeden werden verhoord, want er was er ene bezig. Spijtig dat hij al een tijdje bezig was, want het meest spectaculaire, namelijk het bull riding, was al gedaan. Het voordeel was dat we voor niks binnenmochten en we hebben de sfeer toch al eens kunnen opsnuiven.
's Avonds in Kelowna nog eens in het meer gedoken, een hapke gegeten en weer ons beddeke in.
Abonneren op:
Posts (Atom)